zijlmo.nl/mo

Vijf jaar geleden, toen domeinen nog duur waren, bedachten Korneel Zijlmans en ik dat het goed was een webstek te hebben waar we e.e.a. op konden uittesten. Dat dit domein uiteindelijk mijn weblog zou gaan bevatten was toen nog niet in beeld. Intussen is dit de 295e post van mijn blog. En ik moet zeggen dat het leuk is om terug te lezen. Zo sloot ik mijn eerste blogs nog heel fout af met ‘tot blogs!’. haha

De eerste blogs waren erg christelijk getint. Bijzonder om te lezen dat ik toen heel anders in mijn geloof stond. Ik was toen voller dan nu moet ik bekennen. Nog steeds geloof ik in het feit dat er een God is die hemel en aarde gemaakt heeft, die zijn Zoon naar de aarder stuurde om eens echt aan den lijve te ervaren hoe het is om mens te zijn en uiteindelijk voor onze fouten te sterven. Dat zal ook wel blijven. Mijn levende relatie met God is alleen veranderd. Ik voel het minder dat hij in mijn leven is. Ik zoek hem ook wat minder dan toen, al kan ik wel met regelmaat in gebed vragen stellen aan God, waarom het gevoel is afgezwakt. Waar hij is zegmaar. Een vraag die overigens ook in de Bijbel door de geloofshelden als David en zelfs Jezus vaak gesteld werd: Mijn God, waarom hebt u mij verlaten (ps 22:2 + matt 27:46) maar ook bijvoorbeeld in het dringende gebed van ps 38 : Verlaat mij niet, HEER, mijn God, blijf niet ver van mij.

Geloofsvragen blijf ik denk ik altijd houde. Een sterke vraag die ook steeds terug komt in mijn hoofd is de vraag: welke rol speelt de kerk nou eigenlijk. Dat je je geloof het beste kunt delen met geloofsgenoten is een belangrijk argument voor een kerk. Maar of het instituut kerk nou de beste manier is, weet ik niet. Ik vind mijn eigen gemeente (grootdenhaag.nl scheveningen) echt wel tof. Leuke mensen, gave sfeer – anders had ik afgelopen week niet meer dan 28 uur aan de kerkbouw besteed. Maar de kerk heeft ook een landelijk verband. Landelijk heb ik soms mijn vragen. Er wordt veel tijd besteed aan zaken die weinig van belang zijn, zoals kerkboek, liederen, kwesties rond homofilie en scheiding, etc. Zaken die landelijk denk ik er niet zo toe doen. Dat zijn naar mijn mening dingen die de kerken zelf moeten oplossen en soms zelfs die niet eens. Ik kan me ronduit ergeren aan een landelijke vergadering die zich uitspreekt over homo-relaties. Dat is iets voor de homo-christenen zelf om te beslissen. Als zij met een partner van hetzelfde geslacht God kunnen dienen, wie ben ik om er tegen te zijn? Wie zou een (hetero) landelijk bestuur zijn om daar een mening over te hebben en op te dragen.

Ik zou het zo fijn en goed vinden als de kerken weer terug gaan naar de basis: wie is jezus, wat deed hij en hoe kunnen we praktische zaken uit de bijbel halen die direct op ons doen en laten als christen wijzen. Soms lopen de vuren tijdens de kwesties zo op dat we dat wel eens vergeten. Zonde, en een oorzaak voor mijn verminderd vurig geloof.

Verder schreef ik eerder veel over zaken die me opvielen. Over cradles die je bij apparaten kreeg, de zwarte balkjes in de engelse drop (die er nog steeds inzitten GRR) en de radio-oorlog in de tram. Ik schreef over mijn reizen en over mijn site updates. Over het sterven van Lenny, waar ik zo nu en dan weer aan terugdenk als ik bepaalde liedjes hoor. En ik schreef over mijn beginnende liefde voor Apple. Intussen uitgegroeid tot een klein rijkje in mijn huis: macbook, iphone, macmini.

Kortom, een deel van mijn leven in woorden. Opvallend is dat mijn schrijfstijl vrijwel hetzelfde is gebleven. Nog steeds schrijf ik vrij lineair: ik begin aan het begin en eindig aan het einde, lees het over en plaats het… Geen echt gesleutel aan de berichten, maar puur…

misschien is dat wel wat ik wil: een pure blik in mijn leven geven. Vandaar de mix tussen christen, Informatieprofessional en mediatech-er in mijn posts.

Subscribe to comments Comment | Trackback |

Post Tags:

Browse Timeline

« OCN2008
» new media kills nostalgia (afgerond)

Comments ( 3 )

He die KJ!

Mooi om je eerlijke en openhartige log te lezen!
Alweer zoÂ´n lange tijd aan het bloggen, grappig!
Gaaf dat je zo open bent over je geloof, en je vragen daarin.

Wij hebben helaas gisteren even heel vervelend nieuws te verwerken gekregen mbt onze relatie en mijn avondmaalsgang… maar ik ben erg blij dat ik jou tot mijn vrienden mag rekenen! Dat jij vanaf het begin af aan zo open staat voor mij en ons!
En dat wij samen God mogen kennen als onze Vader, en ik hoop dat je het gevoel vast blijft houden!
Hij jou wel!

Liefs,

Merian